Van Hamner Spring naar Westport, Carters Beach
Door: Jannie
Blijf op de hoogte en volg Jannie
25 Januari 2019 | Singapore, Singapore
26/1 We staan in Hamner Spring en hebben intussen 2500 km gereden. Vandaag gaan we verder richting de West Coast, Westport of Carters Beach, over de Lewis-pas (eroverheen gereden, vlkomen gemist).
Het was koud vannacht, gelukkig hebben we ook voor zes personenen dekens. Dicht tegen elkaar kruipen moesten we toch al, maar voor de warmte hielp dat niet meer genoeg.
We rijde dwars door de bergen, het is eerst een hoogvlakte langs de Waiau rivier met prachtige vergezichten en plaatjes. Na de Lewis pas is het vooral groene soep, of zoals je wilt boerenkool, maar dan zonder worst. Onderweg naar Westport (in het gebied en in de plaats wordt nog heel veel steenkool gewonnen en geexporteerd) rijden we langs de Inangahua rivier. We stoppen in Reefton, een plaats met (sinds mensenheugenis) ongeveer 1.000 inwoners. Aan het eind van de 19e eeuw kwamen ze van heinde en ver, want ze hadden in Reefton, een oud goudmijnplaatsje, een heus lichtfestival. Een of andere slimmerik had bedacht dat hij de rivier kon gebruiken om elektriciteit op te wekken en sloot daar 21 lichtpunten op aan…..
We doen daar de powerhouse/swingbridge wandeling. Vooral dat laatste vind ik, met mijn hoogte- en ruimtevrees, heel leuk…….
De ‘snelweg’ of highway zoals ze het hier noemen is goed, ligt vooral langs een rivier (logisch). We zien het ene na het andere mooie plaatje, prachtige rotsformaties, doorkijkjes naar de rivier en tussen bergen door, groene soep met af en toe een beetje vermicelli en een bal. De weg is ok, maar af en toe smal, zo smal als een rijbaan en dan moeten we onder de overhangende rotsformaties door nadat het licht op groen is gesprongen, (ben blij dat ik aan de rotskant zit….)
In Westport aangekomen boeken we alvast de avonturen van morgen, nu op zoek naar een plekje aan de kust. Gaan we straks nog even de voeten spoelen in de Tasmanzee.
Het was koud vannacht, gelukkig hebben we ook voor zes personenen dekens. Dicht tegen elkaar kruipen moesten we toch al, maar voor de warmte hielp dat niet meer genoeg.
We rijde dwars door de bergen, het is eerst een hoogvlakte langs de Waiau rivier met prachtige vergezichten en plaatjes. Na de Lewis pas is het vooral groene soep, of zoals je wilt boerenkool, maar dan zonder worst. Onderweg naar Westport (in het gebied en in de plaats wordt nog heel veel steenkool gewonnen en geexporteerd) rijden we langs de Inangahua rivier. We stoppen in Reefton, een plaats met (sinds mensenheugenis) ongeveer 1.000 inwoners. Aan het eind van de 19e eeuw kwamen ze van heinde en ver, want ze hadden in Reefton, een oud goudmijnplaatsje, een heus lichtfestival. Een of andere slimmerik had bedacht dat hij de rivier kon gebruiken om elektriciteit op te wekken en sloot daar 21 lichtpunten op aan…..
We doen daar de powerhouse/swingbridge wandeling. Vooral dat laatste vind ik, met mijn hoogte- en ruimtevrees, heel leuk…….
De ‘snelweg’ of highway zoals ze het hier noemen is goed, ligt vooral langs een rivier (logisch). We zien het ene na het andere mooie plaatje, prachtige rotsformaties, doorkijkjes naar de rivier en tussen bergen door, groene soep met af en toe een beetje vermicelli en een bal. De weg is ok, maar af en toe smal, zo smal als een rijbaan en dan moeten we onder de overhangende rotsformaties door nadat het licht op groen is gesprongen, (ben blij dat ik aan de rotskant zit….)
In Westport aangekomen boeken we alvast de avonturen van morgen, nu op zoek naar een plekje aan de kust. Gaan we straks nog even de voeten spoelen in de Tasmanzee.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
